Het is bijna zover

Nog drie nachtjes en dan vertrekken we samen via Winsum naar Pieterburen om aan ons Pieterpad avontuur te beginnen. Ik kijk er ongelooflijk naar uit om dit samen te ondernemen. Met zijn tweetjes door de verschillende landschappen van Nederland. Met alle bijzonderheden die het meebrengt. Ik kijk uit naar de geluiden van vogeltjes en andere dieren buiten, naar het gebrabbel vanuit mijn nek en misschien hier en daar wat gesnurk vanuit de rugzak. 

Vandaag ben ik begonnen met de tas inpakken, want de afgelopen dagen begon ik me daar onbewust toch al mee bezig te houden en hier en daar wat zorgen te maken of alles voor Timo wel zou passen en of er nog een hoekje of gaatje over blijft voor mijn spullen. 
de eerste tussenstand is dat het lijkt te passen. Waarschijnlijk concludeer ik na aankomend weekend dat het volgende keer iets minder mag zijn, maar voor nu, voor deze etappe waarbij we niet al teveel onderweg tegenkomen, voelt dit goed. 
Terwijl ik dit type, ligt Timo te slapen. Niet wetende wat zijn moeder in petto heeft.

De GPX bestanden zijn gedownload, het boekje ligt klaar en de route en het ov voor vrijdag zijn voorbereid. Ik hoop dat onze oefen rondjes voldoende training voor mij zijn geweest en dat we een fijne slaapplek zullen hebben. Ik kan bijna niet wachten. 
 

Wat fotootjes van de afgelopen tijd.