De generale repetitie

Gisteren ben ik enthousiast begonnen met de spullen inpakken. Tot mijn verbazing lijkt het allemaal te passen dus dat stelt me gerust. Ik voel het enthousiasme groeien in mij en de realiteit dat ons eerste Pieterpad avontuur heel dichtbij is. Er staan drie dingetjes op mijn lijstje die de weg naar de Thule nog moeten vinden, maar verder denk ik dat ik “alles” heb. Wat dat ook mag betekenen. Ik denk dat we ons met deze spullen moeten kunnen redden. De weersverwachting is nog niet erg eenduidig. Begin van de week gaf hij 23 graden en zon op, gister maakte ik een screenshot waarop regen en onweer te zien was en vandaag lijkt het weer anders. We zien het wel. We hebben de hele dag om met name zondag de route af te leggen van Pieterburen naar onze auto in Winsum en de rest is bonus. 
 

Vandaag heb ik een ronde van 6,6 km bij de Ossenstal gelopen met het grootste deel van de bepakking. Het was genieten in het prachtige weer. Zonnig, wat wind en een mooie omgeving. Timo viel al snel in slaap en heet 3/4 van de route geslapen. Daarna werd hij rustig wakker en was hij om zich heen aan het kijken en gezellige geluidjes aan het maken afgewisseld met stiltes en wat bewegingen op mijn rug. Samen, zo dichtbij en toch al zoveel meer afstand vergeleken met 8 maanden geleden. 
Het was een heerlijke generale repetitie en in mijn boek voel ik dat het snel vrijdag mag zijn.